(c) On'wijs 2003

algerakering  zandkreekdam  veerse gatdam  grevelingendam  zeelandbrug  volkerakdam  haringvlietdam  brouwersdam  oosterscheldekering  markiezaatskade  oesterdam  bathse spuisluis  philipsdam  maeslantkering  hartelkering  westerscheldetunnel  overige werken

De Oosterscheldekering is een stormvloedkering. Dat wil zeggen, dat de schuiven meestal open zijn. Het zeewater kan met eb en vloed gewoon in en uit de Oosterschelde stromen. Alleen bij zware storm wordt de kering gesloten. Zo worden de Zeeuwse eilanden, die aan de Oosterschelde liggen beschermd tegen stormvloeden.
Bij de bouw van de Oosterscheldekering dacht men, dat de kering één of twee keer per jaar gesloten zou moeten worden. In werkelijkheid gebeurt dat veel minder vaak. Ongeveer eens in de 5 jaar.

De schuiven van de Oosterscheldekering worden bediend vauit het Topshuis, dat naast de kering op het werkeiland Neeltje Jans staat.
Als er een stormwaarschuwing is, worden de schuiven met een druk op de knop gesloten.
De hydraulische pompen in de verkeerskokers beginnen olie te pompen, waardoor de cilinders langzaam zakken. Omdat de schuiven aan de cilinders vastzitten, zakken zij ook.
De grootste schuif doet er 82 minuten over om te sluiten.

Als de storm is gaan liggen, worden de schuiven op dezelfde manier weer geopend.

De kering in de Oosterschelde is er gekomen, omdat verschillende groepen mensen streden voor het milieu in de zeearm. Door de kering blijft er zout water de Oosterschelde instromen en zijn eb en vloed gebleven.

Toch blijkt de laatste jaren steeds meer, dat de Oosterschelde toch schade heeft opgelopen door de kering. Verschillende stromingen zijn van richting veranderd. Daardoor verdwijnen zandplaten en hebben watervogels minder voedsel. Een probleem waar nog geen oplossing voor is gevonden.