(c) On'wijs 2003

algerakering  zandkreekdam  veerse gatdam  grevelingendam  zeelandbrug  volkerakdam  haringvlietdam  brouwersdam  oosterscheldekering  markiezaatskade  oesterdam  bathse spuisluis  philipsdam  maeslantkering  hartelkering  westerscheldetunnel  overige werken

Het Brouwershavense Gat is een zeegat van zo'n 6,5 kilometer breed. Het was het op één na grootste zeegat, dat gesloten moest worden. Midden in het gat liggen een aantal zandplaten. Deze platen werden opgespoten met zand. Zo ontstond er midden in het zeegat een eilandje.

Het zou erg moeilijk worden om de rest van het Brouwershavense Gat te dichten. Het was er diep en er was een sterke stroming. Door de Grevelingendam was gelukkig de achterdeur van de Grevelingen al afgesloten, zodat het mogelijk was om de dam verder af te maken.


Tussen het eilandje en Schouwen-Duiveland werd een kabelbaan gebouwd. Dit was weer een nieuwere en betere kabelbaan als die gebruikt werd bij de Grevelingendam.
Deze kabelbaan kon in een keer 6 grote betonnen blokken meenemen. Ook was deze kabelbaan sneller.
Door de kabelbaan kon dit stuk van de Brouwersdam in hoog tempo gemaakt worden.
Toen er genoeg betonblokken gestort waren, werd er zand over gespoten. Daarna werd de dam geasfalteerd.
Tegelijkertijd werd aan het stuk tussen het eilandje en Goeree-Overflakkee gewerkt. Dat stuk dam zou met doorlaatcaissons gemaakt worden.
Men begon met het storten van stenen op de bodem van het zeegat. Zo werd een drempel gemaakt, waarop de caissons zouden komen te staan.

De caissons werden gemaakt in de haven van Bommenede (bij Zonnemaire). Omdat het door de stroming heel moeilijk zou worden om de caissons naar hun plaats te brengen, werden extra grote caissons gemaakt. Dan hoefden de sleepboten niet zo vaak te varen.

Bij de vorige dammen, die met doorlaatcaissons waren gemaakt (Veerse Gatdam en Volkerakdam) maakte men de caissons aan elkaar vast. Pas als ze allemaal aan elkaar vastzaten, werd de hele dam in één keer afgezonken.
Bij de Brouwersdam lukte dat niet. Daar was de stroming te sterk voor. Iedere caisson werd direct afgezonken, nadat de sleepboten hem op zijn plaats hadden gebracht.
Hierdoor sloten de caissons niet goed op elkaar aan. Het laatste caisson stond zelfs helemaal scheef. Daarom werden de caissons verbonden met stalen netten. Daartussen werden stenen gestort.

Toen alle doorlaatcaissons geplaatst waren, werden bij doodtij de schuiven dichtgedaan. Meteen werden de caissons gevuld met zand. Zo werden ze te zwaar voor de stroming om meegesleurd te worden.
Daarna werd er zand over de caissons gespoten en werd de dam geasfalteerd.

 



www.fotoselect.nl

Tot slot werd er een verkeersweg over de Brouwersdam aangelegd. In 1971 werd de Brouwerdam geopend.