(c) On'wijs 2003

1 februari  het leed  evacuatie   de slachtoffers   kinderen   dieren  schade   koningshuis

Het leed
In huizen en boerderijen speelden zich die nacht drama’s af. Het was donker en ijskoud. Velen in het rampgebied werden overrompeld door het snel stijgende water. De snelheid waarmee het water steeg moet velen hebben verrast.Gehaast werden wat levensmiddelen en soms enkele spullen meegenomen. (Wat zou jij meenemen?)

Bekend zijn de verhalen:

Van deuren die door de kracht van het water dicht werden geduwd. Er zijn voorbeelden van man en vrouw die elk aan een kant van de deur stonden. De ene kon naar boven vluchten. De ander kreeg de deur niet open en verdronk.
 

Sombere tocht door Stellendam


Of het verhaal van vaders of moeders die uiteindelijk hun kind niet meer vast konden houden. Van opa’s die voedsel in hun mond fijn kauwden en verwarmden om een kind te voeden.



Een jongen zwom urenlang met zijn meisje op de rug, zij raakte verkleumd en verdween in het donkere water.


Een ander verhaal is dat van een jongen en zijn verloofde die na anderhalve dag in de felle kou werden gevonden. Het meisje leefde niet meer, de jongen was half krankzinnig geworden.
 

 
 


Algemeen filmpje Den Bommel Middelharnis (archief Waterland Neeltje Jans)
 

 
Ketels genoeg in Zuidland (bron streekarchief Voorne-Putten en Rozenburg)
 
Een boer in Zuidland (bron streekarchief Voorne-Putten en Rozenburg)
 
Eenzame vrouw in een verlaten landschap (Nieuwerkerk)
 
Het ene na het andere huis stortte in. Mensen hingen urenlang aan dakgoten. De rechtervoet van een man sloeg urenlang op het golfgeklots tegen de dakgoot. Toen hij gered werd was zijn hiel een versplinterd stuk bot.

Soms bleef een dak drijven, en werden de pannen er vanaf gegooid. Mensen en dieren probeerden hun leven te redden.
 
Mensen op de vlucht bij Heijningen


Op Tholen werd een 46-jarige man gered. Voor zijn ogen zag hij zijn vrouw en 12 kinderen verdrinken...

Hele straten werden door meters hoge watergolven weggevaagd. De ravage was enorm.
"Het was of er een mistlucht op kwam zetten, maar het was een muur van water."
 

Dhr. Kreeft uit Oude-Tonge      Het verhaal
 

Een zolder in Oude-Tonge

Na de vlucht volgden, omringd door onheilspellende geluiden, vele angstige uren op een zolder.
Alles wat los en vast zat, zoals meubels, werd meegesleurd door het woedende water. Allerlei voorwerpen bonkten tegen de muren.
De mensen op de zolders hadden nagenoeg niets om op te slapen en ook geen eten of drinken.



<< Mensen stelden zich in veiligheid op stukken dijk, in elektriciteitsmasten en in bomen.
Zonder titel (Den Bommel)


 Normaal hoog water   (Nieuwerkerk na de rampnacht)                 

De mensen op zolders gingen steeds kijken hoe hoog het water stond. Het water kwam steeds hoger soms tot aan de bovenste trede van de trap. De overlevenden wisten absoluut niet wat hun te wachten stond. Pas bij het grauwe ochtendlicht op zondag 1 februari 1953 konden ze een beetje zien wat er gebeurd was. Ze zagen door hun dakraampjes niets dan water.


De meeste slachtoffers vielen tijdens de rampnacht en op zondag.
De berichtgeving volgde later. Op zondagavond was er sprake van 58 doden, op maandagmiddag was het aantal 394. Na berichten over de ‘vergeten eilanden’ liep het aantal slachtoffers op tot 1223. Met 1355 doden die op vrijdag werden genoemd leek het dodental op z’n hoogste punt. Het officiële dodental werd vastgesteld op 1835.

Ingestorte gevel Willemstad