(c) On'wijs 2003

redders   noodhulp  eerste dijkherstel   geldinzameling   geschenken   adoptie

Geschenken
Uit binnen- en buitenland stroomden allerlei spullen toe. Vaak via bemiddeling van het Rode Kruis. De hulp betrof allereerst noodzakelijke dingen als: kleding, voedsel, water, dekens en veldbedden.


Hulp uit Luik in 's Gravendeel

Kampeeruitrusting
De eerste bewoners die terugkeerden kregen een zogenaamde "kampeeruitrusting". Het was zonde om het huis direct al weer compleet in te richten, overal was het nog een modderige troep. De "kampeeruitrusting" zorgde ervoor dat de mensen in elk geval konden zitten, eten, drinken en slapen.
 
Schadevergoeding
Later kregen slachtoffers van de ramp een vergoeding voor de spullen die ze verloren hadden. Het rampenfonds had lijsten samengesteld met vaste vergoedingsbedragen. Letterlijk alles stond op die lijst vermeld: zoals bedden, tafels, stoelen, schilderijen, kleding, dekens, eetgerei, fietsen, muziekinstrumenten en kinderspeelgoed. Voor ieder artikel was een prijs vastgesteld. Bij ieder artikel stond een prijs, waarvoor het in "een eenvoudige, maar degelijke kwaliteit" te koop was. Iedereen die aan kon tonen dat hij spullen verloren had kreeg een vergoeding. Rijkere mensen kregen meer geld, omdat de waarde van hun spullen hoger werd ingeschat. 
Veel mensen gingen er op behoorlijk op vooruit. Kruiningen werd in die tijd wel het "bankstellendorp" genoemd, omdat veel mensen uit deze plaats opeens een bankstel hadden. Een gezegde uit die tijd was: "Geef ons heden ons dagelijks brood en om het jaar een watersnood".  Het is duidelijk dat deze mensen zelf weinig hadden meegemaakt!
Er werd alleen een vergoeding uitgekeerd als er daadwerkelijk sprake was van waterschade tengevolge van de ramp. De regering was van mening dat je je voor stormschade zelf had kunnen verzekeren. In uitzonderlijke gevallen kregen mensen met stormschade toch een vergoeding uit de pot "Bijzondere Noden". Dat één en ander niet altijd helemaal eerlijk verliep was niet te vermijden. Sommige mensen probeerden misbruik te maken van de situatie, door er beter van te worden. Maar door de onderlinge controle werd tegengegaan dat mensen zich ten onrechte verrijkten. In sommige gevallen moesten spullen, zoals meubels, die waren uitgereikt worden teruggegeven.

Boeren kregen landbouwmachines en een gereedschapsset met spade, sikkel, riek, bijltje en tangen uitgereikt.






















 
Uitreiking landbouwmachines in Sint-Philipsland
Vee uit Friesland voor de boeren in Melissant
Uit het buitenland werden onder meer sinaasappels, koffie, suiker, levertraan, tabak, blikjes vis, servies, wijn, port  en sigaretten aangevoerd.
Ook werden onbruikbare artikelen naar het rampgebied gestuurd zoals, zomerkleren uit Italië, zwempakken uit Duitsland en skischoenen uit Oostenrijk.

In de loop van het jaar werden andere dingen geschonken zoals een dagje uit voor de slachtoffers van de ramp, een hertenkamp en zwanen voor in de kerkgracht.

Filmpje Internationale hulp      (bron Waterland Neeltje Jans)
Door bemiddeling van het Rode Kruis kwamen er 75.000 sigaretten in Kortgene.
In Stad aan 't Haringvliet werden schoonmaakpakketten en "eieren" gevuld met advocaat uitgedeeld.
 
Uitdelen van voedsel in Herkingen
Na de ramp kreeg Stavenisse een hertenkamp
In Nieuwe-Tonge kregen de boeren door Koningin Juliana een set gereedschap uitgereikt .
In Abbenbroek kregen de bewoners van het Zweedseplein jarenlang  een kerstboom uit Zweden. De bewoners van het plein zetten nu zelf de traditie voort.
Ontvangst van rampslachtoffers op paleis Soestdijk
Sinterklaas (uit Leiden) te gast in Nieuwe-Tonge
 
De Arnhemse vakantieschool bood leerlingen van de lagere school in Kortgene een vakantie aan.

Huisvrouwen uit Herkingen kregen een dagje uit aangeboden, bestemming onbekend.