(c) On'wijs 2003

1 februari  het leed  evacuatie   de slachtoffers   kinderen   dieren  schade   koningshuis

Evacuatie

De directe gevolgen van de ramp waren enorm, 100.000 personen moesten het gebied verlaten. Ze werden meestal per schip naar een opvangcentrum gebracht. Dit waren meestal grote hallen waar ze warme kleren, eten en drinken kregen.  De stroom vluchtelingen hield de hele week aan. Dit noemen we evacueren. Vooral grote steden namen veel evacués op en er werd geprobeerd zo dicht mogelijk bij het eigen woongebied te blijven.




In Middelharnis werden mensen met bootjes uit hun huizen gehaald.
Een trieste tocht op de fiets (Nieuwerkerk)
Mensen vluchtten halsoverkop uit hun dorp (Wolphaartsdijk)
Vaartuigen waren er niet genoeg (Ellewoutsdijk)
Steigers in Oudelande
Met paard en wagen kon het ook (Middelharnis)
Kort bericht over de situatie in Oude-Tonge
In dit mededelingenblad werd aandacht geschonken aan de ramp
 
Gedurende de hele week werden mensen geëvacueerd.(Wolphaartsdijk)
 

Filmpje de evacuatie van Zierikzee
 Evacuatie uit Zierikzee werd verplicht gesteld. Velen gingen niet!
 
Filmpje de evacuatie van Middelharnis
 


Evacués uit Herkingen
Evacués op 1 maart 1953
Mensen namen de meest noodzakelijke spullen mee. (Herkingen Middelharnis)
Evacués in Middelharnis
Evacués in Den Bommel
Vanuit de haven van Zierikzee werden bewoners van heel Schouwen geëvacueerd.
Evacués uit Nieuwerkerk in het ruim van een schip
De administratie van de geëvacueerden was een enorme klus
De hulp aan évacuees bestond uit geld en kleding. Ook het opvangadres (kwartiergever) kreeg een vergoeding.

Na de eerste opvang werden de vluchtelingen voor korte (enkele weken of maanden) of voor een  lange tijd (een jaar of langer) bij een familie ondergebracht. Duizenden gezinnen hadden zich spontaan gemeld om mensen uit het rampgebied op te vangen. Velen gingen naar familie of kennissen. Anderen kwamen bij vreemden terecht. De administratie van deze ‘volksverhuizing’ was een omvangrijk karwei, de lijsten met gegevens die de verschillende gemeenten opstuurden naar de plaatsen van herkomst omvatten honderden pagina’s. De overheid moest weten wie waar woonde en dergelijke.

Tijdens de evacuatie wer
den vriendschappen voor het leven gesloten en kwamen verlovingen of huwelijken tot stand. Het was niet altijd even aangenaam om zolang bij iemand anders te moeten wonen. De geëvacueerden werden soms gebruikt als goedkope arbeidskracht of werden ingezet in het huishouden. Evacués veranderden nogal eens van gastgezin. In het voorjaar van 1954 waren ongeveer 5000 mensen nog niet teruggekeerd. De ramp heeft er ook toe bijgedragen dat mensen gingen emigreren.